Het schip gaat niet zinken! Of toch wel?

Het zoveelste bericht over het opkomend antisemitisme. Een reactie op de dagelijkse blog van Opperrabbijn Jacobs die verschenen is op tenminste twee sites.

Het ontbreekt me de laatste tijd aan tijd om veel aandacht aan deze site te besteden. Helaas, want het is eigenlijk wel nodig gezien alle ontwikkelingen om ons heen. Maar het artikel van Opperrabbijn Jacobs triggerde me dusdanig, dat ik er nu even tijd voor maak.

Opkomend antisemitisme

Het doet me goed om te lezen dat de Opperrabbijn dagelijks veel steunbetuigingen krijgt. Zelf ben ik daar redelijk actief in op social media, maar ik wil iedereen oproepen mee te doen. De tegenstanders worden steeds openlijker en steeds agressiever, dus wij mogen niet zwijgen!

Inmiddels is het grootste deel van de christenen wel tot het besef gekomen dat onze roots in het Jodendom liggen, maar tegelijkertijd zie ik, binnen het christendom, twee zorgelijke trends.

  1. Christenen in de traditionele kerken hebben vaak weinig kennis over Israël, het Jodendom en de rol die het Joodse volk als uitverkoren volk nog gaat spelen in de toekomst. De vreselijke vervangingstheologie is in sommige denominaties nog te levend.
  2. Jonge christenen, pasbekeerden, hebben vaak ook te weinig kennis en zijn nog beïnvloedbaar door berichtgeving in de media. Het zou goed zijn als hier beter onderwijs op gaat komen, maar dat is een verantwoordelijkheid die bij de kerken ligt.

Maar het opkomend antisemitisme is een ontwikkeling die we niet kunnen en mogen negeren. Kunnen we er iets tegen doen? Ja en nee.

Ja, we moeten ons uit blijven spreken tegen elke vorm van menselijk onrecht, inclusief antisemitisme. Iedereen die claimt tegen discriminatie te zijn, maar tegelijkertijd antisemitische organisaties ondersteund, is een hypocriet.

Nee, want ik geloof dat de Bijbelse profetieën ook op dit punt uit gaan komen. En één van die profetieën is dat God Zijn volk terughaalt naar Israël. Eerst zal dat gebeuren door te lokken, maar daarna voor degenen die niet luisteren naar die lokroep, door te jagen. En antisemitisme kan één van de middelen zijn om de Joden terug naar Israël te krijgen.

Verstand en verantwoording

Iemand als Opperrabbijn Jacobs zit natuurlijk met een enorm dilemma. Enerzijds zegt hij dat als hij zijn verstand zou volgen, hij al naar Israël was verhuisd, maar dat een kapitein het zinkende schip pas als laatste verlaat.

Een standpunt wat respect afdwingt. Waren er maar meer leiders die zo betrokken en met zoveel plichtsbesef, dan zou de wereld er heel anders uitzien!

Ook is er een ideologische component voor de Opperrabijn:

Eeuwen Europees Jodendom moet aanwezig blijven, ik laat het schip niet zinken!

Uiteraard kan ik me daar iets bij voorstellen, maar als christenen staan we hierin op gelijke voet. We weten dat ook het christendom, de christelijke cultuur, volledig zal gaan verdwijnen, dus het lijkt me onverstandig om hier al te krampachtig aan vast te houden. Zowel voor Joden als voor christenen.

De voorbeelden zijn inmiddels legio. Een Zweedse kerk die alle kruissymbolen verwijderde om moslims geen aanstoot te geven. De invoering van leerstellingen en lesbische dominees, wat volledig tegen de christelijke leer in gaat. De hashtag #cancelchristianity die trending is op Twitter. Acht Californische, homoseksuele senatoren die zich ijverig inzetten om alles wat nog aan het christendom herinnert uit hun staat te verdrijven en verboden te verklaren. Het rapport van de Amerikaanse overheid waarin christenen worden betiteld als potentiële terroristen en een gevaar voor de samenleving. Biden die National Prayer Day afschaft en zelfs God amper nog benoemt in zijn speeches.

We kunnen elkaar als Joden en christenen ook op dit vlak stevig de hand schudden (en laten we dat in vredesnaam ook doen!)

Emigreren?

Ik weet niet of ik dit zo had moeten formuleren, want uiteindelijk laat ik me niet verdrijven uit mijn geboorteland waar ik al zeker tien generaties deel van uitmaak.

Zelf speel ik al langer met de gedachte, maar waar ga je naar toe? Voor Opperrabbijn Jacobs is het wel duidelijk: Israël. Voor mij als christen is het inmiddels een stuk lastiger, want waar kun je je christen zijn nog openlijk belijden? Waar wordt je nog niet belachelijk gemaakt?

De haat tegen beide groepen neemt toe. De oorsprong van die haat kent ook in beide gevallen een vergelijkbare achtergrond: Onkunde. Als ik de argumenten tegen het christendom hoor, dan denk ik vaak dat ik het roerend met diegene eens ben, als dat de waarheid zou zijn, maar steeds weer blijkt de waarheid toch anders te liggen.

Hetzelfde ervaar ik in discussies over het Jodendom.

Kapitein

Er is een dilemma. Enerzijds verlaat een kapitein het zinkende schip als laatste. Vrouwen en kinderen als eerste. Anderzijds heeft een kapitein echter ook de taak, al dan niet gedelegeerd, om de passagiers van het schip rustig, kalm, zonder paniek, maar wel vastberaden naar de reddingssloepen te leiden.

De keuze om zo stellig te stellen dat je je niet laat verdrijven uit je geboorteland, is mijns inziens valse emotie. Persoonlijk herken ik mijn geboorteland al jaren niet meer en sta met verbijstering aan de zijlijn de gekte, de chaos, de puinhoop en de waanzin te aanschouwen die zich steeds meer van mijn geboorteland meester maakt.

Mijn verstand zegt ook: Vertrek! En daarom houdt ik alle opties open. Er zijn nog teveel factoren die me hier houden en ik besef ook dat mijn keuze hoofdzakelijk door mij zelf in wordt gegeven.

Dezelfde groep die hoofdzakelijk verantwoordelijk is voor het opkomend antisemitisme, is tevens verantwoordelijk voor de groeiende christenhaat. Maar christenen krijgen het dubbelop, want ook onder de autochtone bevolking groeit de haat tegen christenen door de jarenlange subtiele haatcampages van de media.

Profetie

Het zijn profetieën die in vervulling gaan, dus enerzijds moeten we maar blij zijn. Deze gebeurtenissen bevestigen de waarheid van de Bijbel alleen maar. Maar het zijn wel spannende tijden waarin we leven, en de keuze “leven of sterven” komt me de dag dichterbij.

Niemand zit te wachten of zal kiezen voor vervolging. Toch zien we de tekenen steeds sneller die kant op bewegen. Voor zowel Joden als christenen. We komen allemaal voor de keuze te staan, maar terugkomend op Opperrabbijn Jacobs: Ik hoop en bidt dat u degene bent die in Nederland het licht uit kan en mag doen als het om het Jodendom gaat.

In het besef dat er betere tijden gaan komen. Het licht uitdoen is niet het einde van het verhaal, maar slechts het moment waarop de rest van Nederland door een diep duister dal zal moeten. Een dal waaruit de meerderheid niet meer tevoorschijn zal gaan komen!

God roept u terug naar Israël! God roept de Joden terug naar Israël. Denk er eens over na in hoeverre het uw taak als kapitein is om uw passagiers en bemanning op een rustige en kalme manier naar de reddingsboten te begeleiden?

En als de Joden als bemanning mogen zien en christenen als passagiers, dan sluit ik zeker niet uit dat ik me ook naar de reddingsboten zal laten leiden.


Bronnen:
NIW
Christenen voor Israël

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.