Onlangs werd Ceuta overspoeld door tienduizenden Marokkanen. De angst was groot, de ophef nog groter. Een dame trekt wat vergelijkingen, een krant schrijft een artikel
En toen verscheen dit artikel in De Stentor:
EU-leiders schreeuwden na Ceuta moord en brand, maar geen enkele migrant bereikte Europa
Welke lessen kan Europa trekken na de bestorming van Ceuta? Het beeld dat opdoemt, is niet fraai. Politiek opportunisme won het van mededogen, emoties hadden de overhand in plaats van feiten. „Politici hebben angst gezaaid. Hun retoriek liep mijlenver ver voor op de realiteit.”
Dat politieke retoriek weinig tot geen verband heeft met de realiteit zijn we inmiddels allang gewend. Zoals de dame in de video ook zegt: Het gaat slechts om politiek overleven en de burgers betalen de prijs. En daar is de “bestorming van Ceuta” bepaald geen uitzondering op!
Dat mededogen nogal selectief wekt allang geen verbazing meer.
1. Schengen was nooit serieus in gevaar
Zodra de beelden uit Ceuta viraal gingen, brak in Europa paniek uit. De Italiaanse premier Meloni dreigde onmiddellijk met het opschorten van het Schengenverdrag met Spanje. Ook Frankrijk scherpte direct de grenscontroles aan. Zaterdag spraken twintig andere landen, waaronder Nederland, diezelfde bereidheid uit.
Paniek is het nieuwe “regeren”. Ooit was regeren vooruitzien, maar de politiek lijkt tegenwoordig vooral op een slecht functionerende, overbetaalde, vrijwillige brandweer die alles op zijn beloop laat en met volslagen paniek, holle retoriek en grote woorden reageert op ieder klein incidentje.
Toen was echter al lang duidelijk dat de vluchtelingen nooit massaal het vasteland zouden bereiken. Vrijdag al maakte de Europese Commissie bekend dat vluchtelingen vanuit Ceuta niet zomaar naar Spanje kunnen: ze moeten door een extra paspoortcontrole heen.
Gezien het aantal vluchtelingen, asielzoekers, gelukszoekers dat de diverse Europese landen zonder papieren weet te bereiken is deze opmerking toch wel wat lachwekkend. Waarom die “extra paspoortcontrole” nu opeens wel haar werk doen?
Inmiddels staat vast dat geen enkele migrant het vasteland bereikte.
„Vooralsnog heeft Europa deze test doorstaan”, zei de Oostenrijkse Eurocommissaris Magnus Brunner dinsdag. „Mensen zijn er niet in geslaagd het Schengengebied binnen te dringen.”
Althans, niet dat we weten. Als de aandacht namelijk volledig hier op gericht is, wat gebeurde er dan elders?
Als u links kijkt, ziet u rechts niets…
2. Spanje deed niet heel veel fout
Het leek op een gecoördineerde diplomatieke aanval. Eerst waren het vrijdag de Italianen die vol het verbale vuur openden op de linkse Spaanse premier Pedro Sánchez. Zaterdag volgden bijna alle andere Europese regeringsleiders.
Zoals Franklin D. Roosevelt al zei:
In de politiek gebeurt niets toevallig. Als het gebeurt
kun je er op gokken dat het zo gepland was
De boodschap: Spanje riep de invasie over zichzelf af, onder meer met een plan om migranten een verblijfsvergunning te geven. Ook zou een Spaanse hoge rechter hebben gesteld dat migranten die Ceuta zwemmend bereiken niet zomaar weggestuurd kunnen worden.
Tja, dat klinkt als een open uitnodiging om uit de ellende van Marokko te komen. Gekke is dan alleen wel dat ze de ellende achter zich willen laten, denken in Europa wel een financieel stabiele toekomst op te kunnen bouwen, maar tegelijkertijd volop vasthouden aan hun Marokkaan zijn en daar ook nog eens apetrots op lijken te zijn.
Dinsdag moesten de verzamelde EU-ministers toegeven dat die informatie deels gestoeld is op desinformatie. Spanje geeft niet zomaar paspoorten weg, maar enkel tijdelijke verblijfsvergunningen voor mensen die er al zijn.
Ook de uitspraak van de hoge rechter is verkeerd geïnterpreteerd, die was volledig in lijn met de Europese regels.
In het artikel staat hier een foto van demonstratief op het strand biddende moslims. Dit zal voor velen een stuitend beeld zijn. Je probeert de ellende van je islamitische land te ontvluchten, maar confronteert wel gelijk het land waar je te gast bent met de overheersende aanwezigheid van diezelfde islam!
In feite handelde Spanje, samen met Marokko, de crisis kordaat af. Vrijwel alle migranten zijn teruggestuurd, de grens is inmiddels versterkt met een drijvende barrière. De verwachting is niet dat de vluchtelingen, veelal Marokkanen, alsnog een asielprocedure ingaan.
De grens… Dat was wel een leuke. Er schijnen bronnen te zijn geweest die spraken over een afstand van 5 kilometer die gezwommen zou moeten worden om Ceuta te bereiken. Maar gelukkig hebben we Google Maps met satellietfoto’s, dus we kunnen de afstanden zelf even nameten…
 |  |
Klik op de afbeeldingen voor een vergroting
Op de linkerfoto zien we de langste zwemroute: 165 meter. Op de rechter de korte: 85 meter. De meeste afbeeldingen in de media duiden op de rechter foto als locatie, dus geen 5 kilometer, maar slechts 85 meter
Dinsdag bleken de EU-lidstaten als een blad aan een boom te zijn gedraaid. In koor spraken ze hun lof en waardering uit voor de ‘snelle en effectieve’ Spaanse inspanningen.
Tja, zoals straks uit de video blijkt: Politiek overleven.
3. Andere landen werden gespaard
Waar Spanje de wind van voren kreeg, werden andere landen opzichtig gespaard. Italië en Frankrijk kondigden grenscontroles aan, met een beroep op Schengenregels. Dat mag alleen als sprake is van concrete dreiging of een extreme situatie.
“Concrete dreiging” en “extreme situatie” zijn nogal rekbare begrippen. Maar zoals straks uit de video blijkt was een explosie van geweld en criminaliteit het eerste wat in Ceuta gebeurde. Dat zal voor veel mensen best wel “extreem” zijn, maar voor de auteur van het artikel blijkbaar niet, aangezien hij er in de volgende alinea direct vraagtekens bij zet.
De vraag is of daarvan sprake was. Eurocommissaris Brunner weigerde die stap echter te veroordelen. Ook andere lidstaten hielden de kaken op elkaar. Met Sánchez hadden ze blijkbaar nog een appeltje te schillen, met Meloni niet.
Tja, … politiek
Ook van kritiek op Marokko, dat niet bepaald moeite deed om migranten te stoppen, wilde in Brussel niemand weten. De Commissie prees Marokko uitvoerig voor de ‘constructieve samenwerking’ en noemde het land een ‘vertrouwde partner’.
En weer: Politiek…
De EU heeft Marokko keihard nodig als partner bij de strenge migratiewetten die worden ingevoerd. Brussel legde de schuld voor de toestroom daarom volledig bij mensensmokkelaars en sociale media.
Minister Bart van den Brink (CDA, Migratie) was iets strenger. Hij kon ‘niet uitsluiten’ dat politieke sturing vanuit Marokko achter de massale bestorming zat, zei hij desgevraagd.
Ter lering en de vermaeck, de video
4. De menselijke tragedie werd genegeerd
In de eerste dagen van de crisis leefden Europese leiders zich uit in spierballentaal. Ook Nederland liet zich niet onbetuigd: tal van politici riepen Sánchez – soms vanaf hun vakantieadres – ter verantwoording.
“leefden zich uit”… Uiteraard weet ik niet hoe dit op u overkomt, maar persoonlijk vind ik het een nogal onderontwikkelde uitdrukking om de reacties van politici te omschrijven. Alsof ze het leuk vonden!
De vluchtelingen moesten zo snel mogelijk terug naar Marokko. Dat er tijdens de bestorming doden vielen, bleef volledig onbenoemd. In de brief die 22 regeringsleiders zaterdag naar Brussel stuurden wordt er ook niet over gerept.
Het negeren van de menselijke tragedie is één van de punten die in de video duidelijk genoeg besproken wordt.
Dinsdag kwam het eerste teken van medeleven. De Europese migratieministers boden hun ‘diepste condoleances’ aan voor ‘dit tragische verlies van levens’. Volgens Brunner stierven van de ongeveer 70.000 migranten die Ceuta wilden bereiken minstens 75 mensen.
En dat hele “teken van medeleven” is ook slechts onderdeel van de hele poppenkast die politiek heet. Uiteraard is er geen sprake van echt medeleven. Ze kennen de slachtoffers niet, maken zelf dagelijks (indirect) slachtoffers en het was de vrije keuze van deze mensen zelf.
5. Politiek opportunisme won van feiten
De cynische slotconclusie: politiek opportunisme won het vijf dagen lang van feitenonderzoek en solidariteit. Volgens Volt-Europarlementariër Anna Strolenberg hebben politici ‘angst gezaaid’ en liep hun retoriek ‘mijlenver voor op de realiteit’.
De feiten zijn wel duidelijk. En wat voor solidariteit doelt het linkse De Stentor dan op? Een opmerking die nogal haaks lijkt te staan op de punten 1 en 2.
Van den Brink verdedigt de verontwaardigde politieke reacties: „Het was een ongekende situatie. Dus dan geeft iedereen woorden aan het gevoel: joh, wat gebeurt hier, dit moet niet kunnen.”
Volgens Brunner lieten de gebeurtenissen in Ceuta zien ‘dat dramatische beelden het in de praktijk winnen van de beste statistieken’.
Dan lijkt het mij een prima idee dat Israël de schokkende beelden van 7 oktober 2023 alsnog vrij gaat geven!
Als de crisis verder iets duidelijk maakte, is het dat Europa in sneltreinvaart toe wil naar een migratiemodel waarin geen enkele vluchteling meer illegaal de grens oversteekt. Dinsdag werd na het tekenen van de vrede driftig voorgesorteerd op nóg strengere asielregels.
Maar het is toch niet meer dan logisch dat je illegaliteit wilt weren? Iedereen die op een normale manier wil emigreren, kan dat ook. Er is in Europa nog steeds vraag genoeg naar mensen. In veel sectoren zijn nog steeds schreeuwende tekorten, dus veel mensen zouden ook direct aan het werk kunnen.
Maar ook op dat gebied gaat het nodige mis. Laatst las ik het verslag van een emigratiebeurs. Daar stond een stand van Zweden die actief Nederlandse verpleegkundigen aan het werven was. Ze kunnen daar zo aan de bak in een sector die hier ook personeelstekorten kent. Zweden maakt het extra aantrekkelijk met een aantal speciale regelingen.
Dan kijk je naar Zweden zelf. En wat blijkt dan? Het personeelstekort in de Zweedse zorg wordt (deels) veroorzaakt door Zweedse verpleegkundigen die in Denemarken werken en daar veel minder onregelmatigheidsdiensten draaien en toch een kleine 1.000 per maand meer overhouden.
Er is dus sprake van een domino-effect.
- Zweedse verpleegkundigen gaan in Denemarken werken (maar blijven in Zweden wonen)
- Zweden werft Nederlandse verpleegkundigen om de gaten op te vullen;
- Nederlandse verpleegkundigen worden weer vervangen door arbeidsmigranten.